Blog

Het grote denkprobleem: hoe stop je met denken zonder erover na te denken? In veel filosofische stromingen en inzichten is de conclusie helder: ons brein, het constante peinzen en het dwangmatige denken, brengt ons lang niet altijd veel goeds. Het creëert fictieve problemen, versterkt twijfel en haalt ons weg uit het moment. Maar zodra je

In zentempels hangt een houten plank, de han. Monniken slaan er met een houten hamer op om aan te geven dat het volgende onderdeel van de dag begint. Soms staan er twee woorden op geschreven: shoji jidai. Vrij vertaald: het leven kent geluk en ongeluk, maar wees elke dag opnieuw dankbaar dat je leeft. Het

We hebben allemaal manieren ontwikkeld om onszelf te beschermen tegen pijn, onzekerheid, afwijzing of verlies. De één gaat piekeren, de ander werkt harder, past zich aan, stelt uit of probeert vooral geen fouten te maken. Binnen Internal Family Systems (IFS) kun je veel van deze strategieën zien als het werk van onze managerdelen. Managers proberen

“Het woord is nooit het ding zelf. Het woord is geen daad.” — J. Krishnamurti We kunnen zo makkelijk uitspreken hoe we willen leven. Ik wil meer rust. Ik wil beter voor mezelf zorgen. Mijn gezin staat op één. Ik wil me niet meer zo laten leiden door angst. Maar zeggen dat iets belangrijk voor

Binnen ACT werken we veel met gedachten, gevoelens, acceptatie, waarden en gedrag. Zelf als context krijgt soms wat minder aandacht. Misschien omdat het wat abstracter klinkt. Toch raakt het aan iets wezenlijks: ben jij wat je denkt en voelt, of ben jij ook degene die kan opmerken wat er in jou gebeurt? We maken allemaal

“Is het karma om de dingen te accepteren zoals ze zijn?” Een opmerkelijke vraag van Jiddu Krishnamurti. Aanvaarding klinkt meestal als iets goeds. We leren dat we moeten accepteren wat we niet kunnen veranderen. Dat we ons niet moeten verzetten tegen wat er is. Dat we vrede kunnen vinden door los te laten. Maar wat

… en wat ACT erover zegt Stel je voor: je bent vastbesloten. Nog één keer. Dit dieet gaat lukken. Je koopt de boeken, ruimt de koelkast leeg, begint enthousiast. Een paar weken gaat het goed. Dan wordt het zwaarder. De vermoeidheid, de trek, het sociale gedoe. Langzaam glijdt het terug. En een paar maanden later

“Ik heb de gedachte dat…” of “Een deel van mij vindt dat…”, twee wegen naar dezelfde ruimte Je krijgt kritiek op je werk. Niets groots, een collega merkt op dat een stuk beter kan. Maar vanbinnen slaat direct een stem aan: zie je wel, je kunt het niet. Straks vallen ze door je heen.Voor je

Het spel dat je nooit kunt winnen Misschien herken je het. Je werkt hard, je let op de details, je wilt het goed doen. Mensen om je heen noemen je betrouwbaar, gedreven, iemand op wie je kunt bouwen. En toch is er iets dat knaagt: de lat ligt altijd nét iets hoger dan je kunt

Omaha-systeem & ACT: een onverwacht sterk duo Als ambulant hulpverlener in de GGZ herken je het vast wel: de constante spagaat tussen de systeemwereld en de leefwereld. Aan de ene kant vraagt de instelling, de zorgverzekeraar of de gemeente om strakke registraties, meetbare doelen en gestructureerde dossiers. Aan de andere kant wil je gewoon een